وقتی آدم پای صحبت بعضی از دوستان و آشنایان که می نشیند تازه می فهمد مشکلی که گاهی اوقات در زندگی ما بوجود می آید در مقایسه با مشکلاتی که آنها برای ما تعریف نموده اند هیچ است . از این بابت باید خدا را شاکر بود و می بینیم آنهائی که با مشکلاتی سخت تر از ما روبرو بوده اند درجه صبوری و تحمل آنها به مراتب بیشتر از ما می باشد .

یه روز یکی از دوسانم که خیلی وقت بود ندیده بودمش پیشم اومد البته ظاهرش نشون می داد که خیلی نسبت به گذشته حرکاتش فرق کرده ، فهمیدم که باید اتفاقی افتاده باشه ، گفتم : خیر باشه اکبر آقا خبریه ، گفت : راستش یه سئوال دارم که جوابش خیلی برام مهمه . گفتم : ای به روی چشم ، شما جون بخواه خوشحال میشم اگه بتونم کمکت کنم .

یکی از دوستان تعریف می کرد که چندی پیش یکی از وزرا با معاوننان خود جهت بحث و بررسی پیرامون مسائل تحریم و اثر آن در حوزه های مختلف جلسه تشکیل داده اند. در ابتدای جلسه وزیر محترم پشت تریبون قرار می گیرد و ضمن خوش آمد گوئی به معاونانش می گوید : در حال حاضر کشور ما در شرایط حساسی قرار دارد و کوچکترین اشتباهی از جانب ما می تواند کشور را با بحران مواجه نماید .

خداوند در قرآن به حضرت ختمی مرتبت (ص) می فرماید : اگر از تو درباره قیامت سئوال کردند بگو این علم فقط نزد پروردگار است و من درباره قیامت اطلاعی ندارم . پایان این زندگی دنیائی را خدا می داند اما آن روز که آخرین زنگ کلاس حیات دنیوی به صدا در می آید دیگر نمی توان تقلب کرد و نه می توان سر کسی را کلاه گذاشت .

دوستان عزیز حقیر تصمیم گرفتم که، گه گاهی معماهائی در باره سوره های قرآن کریم را برای شما به رشته تحریر در آورم تا از این طریق بتوانم دین خود را نسبت به آن ادا کرده باشم . چون بنده فکر می کنم ما در مورد این کتاب مقدس ظلم روا داشته ایم زیرا جای این که با آن مانوس شویم  بیشتر به تبرک جستن از قرآن توجه داریم .

یکی از دوستان همکار نزد حقیر آمد و گفت : چند روز پیش برای انجام کاری با اتوبوس عازم فیروزآباد شدم آقائی در کنار من نشست و بعد از مدتی که گذشت سر صحبت را با من آغاز کرد و پرسید شما کجا کار می کنید و ساکن کجا هستید ؟

داستان حمله اعراب به ایران برخی از مورخین اینگونه نگاشته اند : زمانی که عمر تصمیم می گیرد جهت گسترش دین مبین اسلام به ایران حمله کند قبل از تدارک جنگ با ایران خدمت امام علی علیه السلام می رسد و ایشان را از نیت خویش آگاه می کند .

چند روز پیش عزیز دیگری به بنده افتخار داد و به دفتر کارم آمد پس از سلام و احوالپرسی گفت : مهندس جان شما که دست به قلمتان خوب است مقاله ای هم راجع به نبودن امکانات رفاهی در عسلویه بنویسید . بنده در سال هشتاد و هفت مقاله ای تحت عنوان فقیر ترین و ثروتمندترین  شهر دنیا عسلویه ، نوشتم و تا اندازه ای مشکلات شهر عسلویه را در ذهن خواننده به تصویر کشیدم .

چند روز قبل از عید تصمیم گرفتم جهت انجام کاری از ماشین شخصی خود استفاده ننمایم و با اتوبوس خط واحد به  مرکزشهر بروم و کارم را پی گیری کنم موقعی که از منزل بیرون آمدم به طرف ایستگاه اتوبوس رفتم  . بعد از چند دقیقه اتوبوس رسید و حقیر با چند نفر دیگر  سوار اتوبوس شدیم و روی یکی از صندلیهای اتوبوس نشستم و سپس اتوبوس حرکت نمود .

برخی از دوستان گرامی لطف می کنند گاهی اوقات به آدرس وبلاگ حقیر می روند و بعد از مطالعه نظر خودشان را هم برای ما ارسال می کنند حقیر خود را ملزم می دانم که به نظر آنها ارج نهم . دوست گرانقدری از بنده درخواست نموده تا در مورد چگونگی آموزش مجتمع پتروشیمی خودمان مطلب بنویسم ، دوستان قدیمی اخلاق حقیر را می دانند اگر مقاله انتقادی هم می نویسم از سر دلسوزی است نه آنکه خدای ناکرده قصد تخریب کسی یا سازمانی را داشته باشم .